Zastosowanie klubowego zakazu stadionowego jest możliwe, gdy uczestnik sportowej imprezy masowej – meczu piłki nożnej (albo sportowej imprezy masowej podwyższonego ryzyka) naruszy regulacje jednego z regulaminów (terenu, obiektu, imprezy masowej) dowolnie ukształtowanych przez organizatora. 

Wydawać by się mogło, że zakaz ten wywołuje skutki jedynie inter partes – między stosującym go organizatorem, a ukaranym uczestnikiem. Z treści przepisów ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych (u.b.i.m.) wynika jednak, że klubowy zakaz stadionowy ma charakter powszechnie obowiązujący, obejmujący swym działaniem także inne sportowe imprezy masowej – mecze piłki nożnej i w ogólności imprezy masowe.

Przede wszystkim dlatego, że przepis art. 14 ust. 1a u.b.i.m. stanowi, że klubowy zakaz stadionowy dotyczy również kolejnych imprez masowych przeprowadzanych z udziałem drużyny organizatora rozgrywanych poza siedzibą organizatora i może być nakładany za naruszenie regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej prowadzonej z udziałem drużyny tego organizatora.

Z tego więc wniosek, że klubowy zakaz stadionowy może dotyczyć też tzw. meczów wyjazdowych i to wszystkich, bez względu na to, kto jest ich organizatorem (tj. z jakiego klubu drużyną będzie grać drużyna klubu organizatora, którego kibic dopuścił się naruszenia).

Co więcej, przepis art. 15 ust. 3 pkt 2 u.b.i.m. stanowi, że organizator meczu piłki nożnej lub podmiot przez niego uprawniony do dystrybucji odmawia sprzedaży biletu wstępu lub innego dokumentu uprawniającego do przebywania na nim osobie, wobec której zastosowano zakaz klubowy lub zakaz zagraniczny. Ustawa nie wskazuje, że chodzi tu wyłącznie o organizatora, który zakaz ten nałożył. W tej sytuacji zasadne jest przyjęcie, że  każdy organizator ma obowiązek odmówić sprzedaży biletu wstępu na mecz piłki nożnej osobie ukaranej klubowym zakazem stadionowym lub zakazem zagranicznym. Tym samym osoba ukarana klubowym zakazem stadionowym za złamanie regulaminu na jednym stadionie, traci prawo do udziału w imprezach masowych – meczach piłki nożnej na wszystkich obiektach w kraju, a nie tylko na meczach rozgrywanych na obiekcie, którego regulamin naruszyła, czy nawet na spotkaniach z udziałem drużyny organizatora, który rzeczony klubowy zakaz stadionowy nałożył.

To jednak nie wszystko. Zgodnie bowiem z przepisami u.b.i.m., osoba względem której orzeczono klubowy zakaz stadionowy traci prawo do uczestniczenia we wszystkich imprezach masowych na terenie kraju, a zatem nie tylko sportowych imprezach masowych – meczach piłki nożnej. Wynika to wprost z art. 22 ust. 1 pkt 1c u.b.i.m., nakładającego na służby porządkowe obowiązek odmowy prawa wstępu na imprezę masową osobie, wobec której został wydany zakaz klubowy. Wniosek jest więc jednoznaczny – przepis stanowi, że osoba ukarana klubowym zakazem stadionowym nie może wejść na każdą imprezę masową, czyli np. na koncert muzyczny, a nie tylko na mecz piłki nożnej, czy też sportową imprezę masową. Równocześnie na taką, której organizatorem nie jest np. klub, który wydał klubowy zakaz stadionowy. 

Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.b.i.m. obiekty służące do organizacji meczów piłki nożnej (w trzech najwyższych klasach rozgrywkowych rywalizacji mężczyzn) wyposaża się w kompatybilne między sobą elektroniczne systemu służące do identyfikacji osób, sprzedaży biletów, kontroli przebywania w miejscu i w czasie trwania meczu piłki nożnej, kontroli dostępu do określonych miejsc oraz weryfikacji informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a-c (tj. informacji o sądowym zakazie stadionowym, klubowym zakazie stadionowym i zakazie zagranicznym). Czyli stadiony piłkarskie w Ekstraklasie, I i II lidze muszą być wyposażone w elektroniczne systemy identyfikacyjne. Ponadto, na mocy art. 13 ust. 2a u.b.i.m. stworzone zostały centralne systemy identyfikacji uczestników meczów piłki nożnej – jeden dla Ekstraklasy oraz jeden łącznie dla I i II ligi. Zarówno więc organizatorzy rozgrywek, jak i kluby piłkarskie są ustawowo zobowiązane do wymiany informacji o osobach, wobec których zastosowany został klubowy zakaz stadionowy. W praktyce często kompatybilność systemów pozostawia sporo do życzenia, a wprowadzane do nich dane są niepełne i dotyczą np. jedynie sądowych zakazów stadionowych. Postanowienia prawa nie są więc realizowane.

Podsumowując:

należy jednoznacznie stwierdzić, że nałożenie klubowego zakazu stadionowego rodzi daleko idące konsekwencje o charakterze publicznoprawnym. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy, niespójnymi i jak się wydaje niebędącymi do końca wyrazem woli ustawodawcy, a wynikającymi z braku odpowiedniej legislacyjnej staranności, uczestnik, na którego nałożono klubowy zakaz stadionowy za naruszenie jednego z ww. regulaminów, tj. aktów nie mających przymiotów prawa powszechnie obowiązującego, dowolnie kształtowanych przez organizatora, traci prawo do:

  • uczestnictwa w meczach „u siebie” (art. 14 ust. 1 u.b.i.m.);
  • uczestnictwa w meczach „wyjazdowych” z udziałem swojej drużyny (art. 14 ust. 1a u.b.i.m.);
  • kupna biletu wstępu na każdy mecz organizowany na terenie kraju na podstawie przepisów u.b.i.m. lub innego dokumentu upoważniającego do przebywania na nim (art. 15 ust. 3 pkt 2 u.b.i.m.);
  • wstępu na wszystkie imprezy masowe na terenie kraju, nie tylko mecze i nie tylko sportowe imprezy masowe (art. 22 ust. 1 pkt 1c u.b.i.m.).